งัวต๋ายกิ๋นหญ้า

ID: 
016
ประเภท: 
ค่าวจ๊อย
ทำนอง: 
โก่งเฮียวบง-วิงวอน
หมวดหมู่: 
ปกิณกะ
สรุปเรื่องราว: 
บทประพันธ์ค่าวเรื่อง “งัวต๋ายกิ๋นหญ้า” เป็นนิทานคติสอนใจ กล่าวถึงเด็กชายผู้หนึ่งที่เลี้ยงวัวตัวผู้ไว้ เขารักและทะนุถนอมวัวตัวนี้มาก ดูแลเอาใจใส่อย่างดี ทุกเช้าเขาจะนำหญ้าและน้ำมาให้วัวกิน แต่อยู่มาวันหนึ่งวัวของเขาได้ตายโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้เขาจะพยายามเอาหญ้าและน้ำยัดปากวัวอย่างไร วัวก็ไม่ฟื้นขึ้นมา เมื่อพ่อของเด็กชายมาเห็น ก็รู้สึกสังเวชยิ่งนัก พ่อจึงบอกแก่ลูกชายว่าวัวตายไปแล้ว ไม่สามารถกินหญ้าและน้ำได้ ฝ่ายลูกชายจึงถามพ่อกลับไปว่าเมื่อครั้งที่ ปู่ ย่า ตา ยาย เสียชีวิตไปแล้ว ทำไมพ่อยังหาข้าวปลาอาหารไปถวายพระเพื่อเรียก ปู่ ย่า ตา ยาย มากิน นิทานแทรกธรรมะคติสอนใจนี้ ตรงกับที่องค์พระสัมมาสัมมาพุทธเจ้าได้กล่าวไว้ว่า “คนเรามีกรรมเป็นที่ตั้ง การเกิด แก่ เจ็บ ตาย การพลัดพรากจากคนรักเป็นเรื่องธรรมดาของสัตว์”
Poem body PDF: 
Publisher: 
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, สำนักหอสมุด
Publisher.Place: 
เชียงใหม่
Contributor: 
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ , ผู้ให้ทุนสนับสนุน ผศ.หทัยวรรณ ไชยกุล ,ที่ปรึกษาด้านข้อมูล
Date created: 
2560
Format.IMT: 
Video/mp4, pdf
Rights: 
© มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Rights Access: 
ท่านอาจจะบันทึกหรือพิมพ์รูปภาพเพื่อการวิจัยและการศึกษาค้นคว้า ถ้าท่านต้องการใช้สำหรับวัตถุประสงค์อื่นๆ ท่านต้องติดต่อสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพื่อขออนุญาตใช้